You are here: Home / 2013 / Güney Afrika’daki bağımsız kitle grevleri dalgası - Uluslar arası sınıf mücadelesinin güncel odak noktası!

Güney Afrika’daki bağımsız kitle grevleri dalgası - Uluslar arası sınıf mücadelesinin güncel odak noktası!

Karar ICOR, 29 Ekim 2012

 

Ağustos 2012’den buyana Güney Afrika’da bağımsız kitlesel grevler dalgası gelişmektedir. Ekim ayı başında 80.000- 100.000 civarında işçi grevdeydi. Bunun çekirdeğini uluslararası sanayi proletaryasının güçlü mücadeleci kesimi olarak maden işçileri oluşturuyor. İngiliz Lonmin-madencilik tekeli, Güney Afrika ANC(Afrika Ulusal Kongre Partisi-ÇN) -Hükümetinin ve NUM’un (Ulusal Madenciler Sendikası) sağcı sendika yönetiminin desteğine dayanarak Marikana’daki Lonmin-Platin-Maden Ocağı işçilerinin bağımsız olarak örgütledikleri grevi bölmeye çalıştı. Bu çabalar boşa çıktı. Bu grevi zor kullanarak bastırmak çabası da başarısızlığa uğradı. En az 34 ölüme sebep olan 16 Ağustos’taki polis-katliamı Güney Afrika’da ve dünya çapında haklı öfke ve dayanışma fırtınası patlattı. Maden işçileri ve onların eşleri ve aileleri ölmeyi hiçe sayarak devlet aygıtına karşı mücadele ettiler. Egemenler, mücadelelerin önüne set çekmek için ücret-tavizleri vermek zorunda kaldılar. Fakat bununla da mücadeleyi durduramadılar. Mücadele, tutuklanan grev önderlerinin serbest bırakılması için ve devlet terörüne karşı sürdü. 8. 10. 2012 tarihine kadar 48 mücadeleci işçi daha öldü. Bu mücadelenin kıvılcımı altın-, demir cevheri- ve kömür maden ocakları işçilerine sıçradı. Dahası bu kıvılcım özellikle otomobil ve transport alanlarında uluslar arası üretim merkezlerine de sıçradı.

Endüstri proletaryasının önderliğindeki bu mücadeleler Güney Afrika’yı bir sistem krizi sınırına getiriyor. Apartheid-Rejiminin yıkılmasından sonra ANC hükümeti devraldı. Bu parti gittikçe daha açık bir şekilde uluslar arası mali sermayenin hizmetinde olduğunu gösterdi. Kapitalist sömürü ve baskı Güney Afrika’da ortadan kalkmamıştır. Güney Afrika en modern kapitalist üretim açısından uluslar arası yatırım için bir ağırlık noktasıdır. Enternasyonal sanayi proletaryasının Afrika kıtasındaki en güçlü kalesi Güney Afrika’da bulunmaktadır.

İşçi ve halk kitlelerinin sabrı sona ermiştir. ANC ve Maden İşçileri Sendikası NUM ile birlikte COSATU-(Güney Afrika Sendikalar Birliği) nun birçok önderlerinin yediği rüşvetler ve utanmazcasına zenginleşmesi, giderek daha rezil bir hale gelmiştir. Uluslar arası tekeller, hükümet ve reformist sendika önderleri arasındaki işbirliği siyaseti son derece etkilidir. Hükümet üyesi olan SACP de (Güney Afrika ‘Komünist’ Partisi –ÇN)mücadele eden işçilere karşı devlet terörünü açıktan haklı bulmakta ve savunmaktadır. Böylece bu revizyonist partinin sınıfa ihanetçi özü de açıkça gün ışığına çıkmıştır.

Güney Afrika bugün uluslar arası sınıf mücadelesinin bir odak noktası haline geldi. Tek bir ülkeden çıkan mücadeleleri kazanmak büyük zorlukları beraberinde getiriyor veya gittikçe çok daha az mümkün olabiliyor. Bu mücadelelerin ülkeler arası eş güdümü ve devrimcileştirilmesi daha işin başında bulunmaktadır. Bu nedenle dünya devrimcilerinin en acil görevi devrimci iş partilerinin parti inşasını enternasyonal devrimin öncü gücü olarak sistematik bir şekilde güçlendirmek ve bu bağlamda karşılıklı olarak birbirlerini desteklemektir.

İCOR Güney Afrika’nın mücadele eden kadın-erkek işçilerinin ve onların ailelerinin örnek alınası cesaretini uluslar arası çapta tanıtmayı sürdürecek; pratikte dayanışmayı ve ülkeleri kapsayan ortak mücadeleyi örgütleyecektir.

Bu bağlamda dünya çapında 22 milyonun üzerindeki maden işçilerinin özel bir rolü ve sorumluluğu vardır. Bundan dolayı Mart 2012’de Peru’daki 1. Enternasyonal Maden İşçileri Konferansı’nın hazırlanması ve gerçekleştirilmesi İCOR-örgütleri ve partileri tarafından güçleri oranında desteklenecektir.

Güney Afrika’da grevdeki kadın-erkek işçilere ve onların ailelerine çağrımız şudur:

Mücadeleniz mücadelemizdir!

Yaşasın Uluslar arası Dayanışma!

Bütün ülkelerin işçileri birleşiniz!

Bütün ülkelerin işçileri ve ezilen halklar birleşiniz!

____________________________________________________________

Signatories (on 27. December 2012, further signatories possible):

  1. MLOA Marxist-Leninist Organization of Afghanistan

  2. CPB Communist Party of Bangladesh

  3. PC(MLM) Partido Comunista Marxista-Leninista-Maoísta de Bolivia (Communist Party Marxist-Leninist-Maoist of Bolivia)

  4. BKP Bulgarische Kommunistische Partei, Bulgaria

  5. PCC-M Partido Comunista de Colombia – Maoista (Comunist Party of Colombia - Maoist)

  6. PRT Partido Revolucionario de los Trabajadores de Colombia (Revolutionary Workers Party of Colombia)

  7. ORC Organisation Revolutionnaire du Congo (Revolutionary Organization Congo)

  8. KSC-CSSP Komunisticka Strana Cheskoslovenska – Cheskoslovenska Strana Prace (Communist Party of Czechoslovakia – Czechoslovakian Workers Party), Czech Republic

  9. SMKC Svaz Mladych Komunistu Cheskoslovenska (Union of Young Communists of Czechoslovakia), Czech Republic

  10. PC (ML) Partido Comunista (Marxista Leninista) (Communist Party (Marxist-Leninist)), Dominican Republic

  11. MLPD Marxistisch-Leninistische Partei Deutschlands (Marxist-Leninist Party of Germany)

  12. CPI (ML) Communist Party of India (Marxist-Leninist)

  13. INDOREV Indonesia Revolutionary

  14. Ranjbaran Hezb-e Ranjbaran-e Iran (Ranjbaran-Party Iran)

  15. MMLPL Maroccan Marxist-Leninist Proletarian Line (Maroccan Marxist-Leninist Proletarian Line), Morocco

  16. NCP (Mashal) Nepal Communist Party (Mashal)

  17. GML / Rode Morgen (GML / Red Dawn), Netherlands

  18. PC/ML Partido Comunista (Marxista-Leninista) de Panamá (Communist Party (Marxist-Leninist) of Panama)

  19. PCP-I Partida Communista Paraguayo (Independiente) (Paraguayan Communist Party (Independent))

  20. PML del Peru Partido Marxista Leninista del Peru (Marxist-Leninist Party of Peru)

  21. PPP Partido Proletario del Peru (Proletarian Party of Peru)

  22. CPSA (ML) Communist Party of South Africa (Marxist-Leninist)

  23. MLGS Marxistisch-Leninistische Gruppe Schweiz (Marxist-Leninist Group of Switzerland)

  24. BP-NK-T Bolşevik Parti (Kuzey Kürdistan-Türkiye) (Bolshevik Party (North Kurdistan-Turkey)

  25. TIKB Türkiye İhtilalci Komünistler Birliği (The Union of Revolutionary Communists of Turkey)

  26. KSRD Koordinazionnyj Sowjet Rabotschewo Dvizhenija; Ukraina (Coordination Council of Working-class Movement of Ukraine)

  27. ROL Revolutionary Organisation of Labor, USA

Signed after the release date:

28. Kommunistische Organisation Luxemburg (Communist Organization of Luxemburg)

29. RMP (Russian Maoist Party)

30. Trotz Alledem!, Germany

_____________________________________

International Coordination of Revolutionary Parties and Organizations

- Office of the ICC -

Buerer Strasse 39

D-45899 Gelsenkirchen

Germany

Phone: + 49-209-3597479

Email: coordinationint@yahoo.co.uk

Website: www.icor.info

Related content
File Karar ICOR

Document Actions