وقایع اخیر در ترکیه نمونۀ دیگری از میزان تمرکز قدرت در دولت فاشیستی تحت رهبری رجب طیب اردوغان و حزب عدالت و توسعه در ائتلاف با حزب حرکت ملی است. دستگیری و تعلیق شهردار استانبول اکرم امام‌اوغلو و بسیاری دیگر از نمایندگان و شهرداران حزب جمهوری خلق نشان‌دهندۀ تجاوزات فاشیستی رژیم است که حتی به مخالفان بورژوازی و بخش‌هایی از بورژوازی نیز رحم نمی‌کند.

دولت فاشیست ترکیه علیه جنبش آزادی کوردستان و مطالبات مشروع آن سیاست جنگی در پیش می‌گیرد. مقامات دولتی محلی منتخب را با قیم‌های گماشته‌شده جایگزین می‌کند و تعداد زیادی از نیروهای سوسیالیست، انقلابی و دمکراتیک را دستگیر می‌کند. در عین حال، هم به جنبش کارگری و هم به جنبش زنان مبارز حمله می‌کند و به طور سیستماتیک حقوق دموکراتیک باقی‌مانده در کشور را از بین می‌برد. در همین حال، جنگ‌های اشغالگرانۀ توسعه‌طلبانه‌ای به اجرا می‌گذارد که در آن خلق‌های منطقه آماج حمله اعلام می‌شوند.

تظاهرات گسترده علیه دولت حزب عدالت و توسعه-حزب حرکت ملی در حال افزایش است. دولت برای حفظ قدرت خود با تهاجم شدیدتری واکنش نشان می‌دهد. این درگیری درون بورژوازی به این‌جا ختم نمی‌شود. همچنین به جناح‌های خاصی از طبقۀ حاکم سرایت خواهد کرد. بزرگ‌ترین قربانی جنگ قدرت، مردم خواهند بود. تنها در روز دستگیری‌های دسته‌جمعی، مردمی که از قبل محکوم به زندگی زیر خط فقر شده‌اند، 3 درصد فقیرتر شدند. این نشانه‌ای از آن چیزی است که هنوز در راه است.

دستگیری امام‌اوغلو لحظۀ تعیین‌کننده‌ای بود که باعث شد اوضاع به نقطۀ جوش برسد. همچنین فراخوان قوی‌ترین حزب اپوزیسیون بورژوایی، حزب جمهوری خلق، از هوادارانش برای حضور در خیابان‌ها برای "مطالبۀ آزادی رئیس‌جمهور بعدی ترکیه، اکرم امام‌اوغلو"، اعتراض‌های توده‌ای را در سراسر کشور برانگیخت. با وجود وضعیت اضطراری عملی و ممنوعیت تجمعات، اعتراضات متوقف نشد.

با این حال، خواسته‌های بخش‌هایی از جنبش توده‌ای بسیار فراتر از آزادی امام‌اوغلو است. این فراخوانی برای پایان دیکتاتوری فاشیستی است که با فراخوان‌های اعتصابی کارگران و اتحادیه‌های کارگری، تحریم‌ها و در خط مقدم آن اقدامات قاطعانۀ جوانان در دانشگاه‌ها و خیابان‌ها مورد حمایت قرار می‌گیرد. خشم ضد فاشیستی نیز راه خود را در خیابان‌ها پیدا می‌کند. وقتی جنگ قدرت بین دسته‌های طبقۀ حاکم خشم فروخوردۀ مردم را علیه نظام رها کرده، پس انقلابیون باید بخشی از این جنبش باشند. آن‌ها باید آگاهانه چشم‌انداز جهانی بدون امپریالیسم را برای سوسیالیسم گسترش دهند.

ایکور از همۀ نیروهای انقلابی، دموکراتیک و مترقی می‌خواهد که قاطعانه در برابر فاشیسم بایستند و همبستگی خود را با نیروهای ضد فاشیست در اعتراضات توده‌ای در ترکیه تقویت کنند!

تحولات ترکیه و جهان نشان می‌دهد که فاشیسم در حال تبدیل شدن به تهدیدی روزافزون برای توده‌ها است و با تدارکات عمومی جنگ توسط قدرت‌های امپریالیستی مرتبط است. مقاومت ضد فاشیستی باید سازمان‌دهی شود! همۀ نیروهای انقلابی، دموکراتیک و مترقی باید متحد شوند و قاطعانه با فاشیسم مبارزه کنند. بسیج طبقۀ کارگر برای جنبش توده‌ای ضد فاشیستی حیاتی است!

ایکور از نیروهای ضد فاشیست در جنبش توده‌ای کنونی در ترکیه برای پایان دادن به دیکتاتوری فاشیستی حمایت می‌کند و خواستار آزادی فوری زندانیان سیاسی، لغو ممنوعیت‌های فاشیستی و تمام قوانینی است که هر کسی را که مخالف رژیم کنونی‌ست به عنوان تروریست نام می‌برد. ایکور خواستار اعلام آتش‌بس فوری از سوی دولت ترکیه و پایان جنگ‌های اشغالگرانه و همچنین تحقق خواسته‌های جنبش کارگری، ملت ستمدیدۀ کورد و همۀ ستمدیدگان است.

بیایید جبهۀ متحد بین‌المللی ضد فاشیست و ضد امپریالیستی و مبارزۀ متحدانۀ طبقۀ کارگر و توده‌های وسیع مردم را تقویت کنیم!

احتمال افزایش امضاها وجود دارد:

1- حزب کمونیست پرولتری ساحل عاج (PCPCI)

2- سازمان انقلابی کنگو (ORC)، جمهوری دموکراتیک کنگو

3- خط انقلابی مارکسیست-لنینیست مراکش (MMLPL)

4- حزب کمونیست آفریقای جنوبی (مارکسیست-لنینیست) (CPSA (ML))

5- حزب کمونیست توگو (PCT)

6- حزب سوسیالیست دموکراتیک میهن‌پرست (PPDS)، تونس

7- حزب سوسیالیست بنگلادش (SPB)

8- حزب کمونیست نپال (مشعل) (NCP (Mashal))

9- جبهۀ متحد انقلابی نپال (RUFN)

10- حزب کمونیست استرالیا (مارکسیست-لنینیست) (CPA/ML)

11- گروه کمونیست‌های انقلابی گووۀ سرخ (GKR Krasnyj Klin)، بلاروس

12- حزب کمونیست بلغارستان (БКП)

13- حزب کار (بوسنی و هرزگوین) (PR-ByH)

14- حزب مارکسیست-لنینیست آلمان (MLPD)

15- اتحادیۀ پرولتری مارکسیستی-لنینیستی (UPML)، فرانسه

16- حزب بلشویک (کردستان شمالی-ترکیه) (BP (NK-T))

17- سازمان کمونیستی لوکزامبورگ (KOL)

18- شفق سرخ (RM)، هلند

19- حزب مائوئیست روسیه (RMP)

20- گروه مارکسیست-لنینیستی سوئیس (MLGS)

21- حزب کمونیست ترکیه/مارکسیست-لنینیست (TKP-ML)

22- حزب کمونیست مارکسیست-لنینیست (MLKP)، ترکیه و کوردستان

23- شورای هماهنگی جنبش طبقۀ کارگر (KSRD)، اوکراین

24- اتحادیۀ مائوئیست‌های اورال (UMU)، روسیه

25- اتحادیۀ قبرسی‌ها (UoC)، قبرس

26- سازمان پشتیبان حزب کمونیست مکزیک (OAPCM)

27- حزب کمونیست پاراگوئه (مستقل) (PCP (independiente))

28- حزب کمونیست (مارکسیست-لنینیست)، جمهوری دومینیکن (PC (ML))

29- مرکز اتحادیۀ سوسیالیستی هند (کمونیست) (SUCI (C))

امضا کنندگان بعدی:

CPK Communist Party of Kenya
UPC-Manidem Union des Populations du Cameroun - Manifeste National pour l’Instauration de la Démocratie (Unión de Poblaciones de Camerún - Manifiesto nacional para el establecimiento de la democracia)
PCR-U Partido Comunista Revolucionario del Uruguay
UMLP União Marxista-Leninista Portuguesa (Unión Marxista-Leninista Portuguesa)
CPPD Chinese People's Party for the Defense of Mao Zedong

امضاکنندگان اضافی (غیر ICOR):

Trotz Alledem, Germany
IARKP (Initiative für den Aufbau einer Revolutionär-Kommunistischen Partei in Österreich)