ترجمه شده با google.com (نسخه رایگان)

تقریباً چهار سال است که اوکراین مورد تجاوز وحشیانه امپریالیسم روسیه قرار گرفته است. هر روز، موشک‌ها و بمب‌های پوتین مردم بی‌گناه را می‌کشد - در درجه اول کارگرانی که ابزار یا فرصت فرار از جنگ به غرب یا خارج از کشور را ندارند. طبق تخمین‌های تقریبی سازمان ملل، از زمان حمله روسیه (اوایل سال 2022)، بیش از 15000 غیرنظامی کشته و حدود 35000 نفر زخمی شده‌اند. متجاوز دائماً با سلاح‌های مختلف، از توپخانه گرفته تا موشک و پهپادهای دوربرد، به مناطق مسکونی حمله می‌کند.

همه اینها بار دیگر از جوهره جنگ‌های سرمایه‌داری حکایت دارد که منعکس کننده منافع حریصانه طبقات حاکم است. از یک سو، امپریالیسم کرملین وجود دارد که بدترین ویژگی‌ها و رویکردهای امپریالیست‌های اجتماعی شوروی و همچنین سایر "خیرخواهان" امپریالیست‌های جهانی را اتخاذ کرده است. از سوی دیگر، بدبینی و طمع غرب و بورژوازی اوکراین وجود دارد. ثروتمندان اوکراین در خطوط مقدم نمی‌جنگند و از افزایش قیمت غذا یا لباس رنج نمی‌برند. بار جنگ بر دوش طبقه کارگر می‌افتد.

در زمان مبارزه با دشمن خارجی پلید، اگر آگاهی طبقاتی به اندازه کافی توسعه نیافته باشد، کارگران ممکن است تسلیم تبلیغات رسمی شوند - که البته بر «جنگ عادلانه» تمرکز دارد تا بر مشکلات سیستماتیک کارگران. علاوه بر این، یک طرز تفکر خرده بورژوایی در بین کارگران اوکراینی رواج دارد که مانع تحلیل طبقاتی و به طور کلی، دیدگاه منطقی از وقایع و فرآیندها می‌شود.

در عین حال، کسانی که «با حسرت» اتحاد جماهیر شوروی را به یاد می‌آورند، اغلب تمایل دارند حداقل تا حدی امپریالیسم روسیه را توجیه کنند، امپریالیسمی که به طرز بدبینانه‌ای چنین «نوستالژی» و تصاویری از گذشته شوروی (نمادها، آهنگ‌ها، فیلم‌ها و غیره) را دستکاری می‌کند. با این حال، فساد و فریبکاری رژیم کرملین نه تنها در اعمال جنایتکارانه آن در داخل و خارج از روسیه، بلکه در اظهارات مستقیم رهبران آن نیز به راحتی قابل ردیابی است. کافی است سخنان ولادیمیر پوتین را که در شب حمله به اوکراین گفته شد به یاد آوریم که این حمله «توسط لنین اختراع شده» و بنابراین به «کمونیسم‌زدایی واقعی» نیاز دارد - یعنی نابودی اوکراین. یا تز دیکتاتور مبنی بر اینکه اصول سوسیالیسم و ​​کمونیسم «تعالی و گزیده‌های بدوی از کتاب مقدس» هستند.

تصاویر تبلیغات بورژوازی و جهان‌بینی بورژوازی هر چه که باشند، نمی‌توانند منافع واقعی زحمتکشان را منعکس کنند. این زبان، رنگ پوست یا محل تولد نیست که آگاهی را تعیین می‌کند، بلکه واقعیت اجتماعی، قوانین و تناقضات آن است. علاقه واقعی زحمتکشان در ساختن یک «ملت قوی» نیست، بلکه در حرکت به سوی یک جامعه سوسیالیستی عادلانه است. برای رسیدن به این هدف، غلبه بر تجاوز پوتین و رهایی خود از «آزادکنندگان» خونین پوتین کافی نیست. طبقه کارگر اوکراین - و همچنین روسیه و سایر کشورها - از نظر بلوغ طبقاتی و مبارزات طبقاتی راه درازی در پیش دارد.